FC Groningen 1 - 0 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Erge dingen zijn er om snel te vergeten. Maar het pijnlijke moment dat Ronald Koeman gisteren tegen FC Groningen beleefde zal hem nog lang heugen. Negen minuten voor het einde toucheerde de Feyenoord-verdediger een voorzet van Romano Sion zo ongelukkig dat het speeltuig tergend langzaam via de binnenkant van de paal in het het eigen doel verdween.

Feyenoord leed voor het eerst na dertien competitie- en bekerwedstrijden een nederlaag (1-0). Dat was een grote ontgoocheling zo vlak voor het Europa-Cup II duel met Borussia Mönchengladbach, aanstaande donderdag in Düsseldorf. Met Ronald bedankt nam de uitgelaten aanhang van FC Groningen afscheid van bezoeker Koeman. „Het ergerde me niet eens. Het is een logische reactie die iedereen had kunnen bedenken”, zei de onfortuinlijke Feyenoorder, die het fatale ogenblik de revue nog eens liet passeren. „Erger kon niet. Ik zag de bal richting de paal stuiteren. Ik kon er niets aan doen. Als jongen van 18 jaar zou ik er slapeloze nachten van hebben. Die fase is voorbij. Ik lig er geen minuut wakker van. Dit kan iedereen overkomen.” Het noodlot tartte de speler die in het Oosterpark onder grote druk stond. Omdat Ronald Koeman de besprekingen met zijn oude club voor het seizoen afbrak en besloot zijn carrière bij Feyenoord af te bouwen, is hij in de Martinistad niet populair meer. De hereniging met broer Erwin en vader Martin, de manager van FC Groningen, zal nooit realiteit worden. De afwijzing van Ronald wekte ergernis op. Afgelopen zomer zat hij met vrienden en familie op een terras in de Groningse binnenstad. Een boze supporter pakte een stoel en wierp hem in zijn richting. Manager Martin Koeman was bang dat zich gisteren soortgelijke taferelen zouden voordoen. „Vader was bang voor het Groningse publiek”, bekende Erwin. „Hij zei vanmorgen pas tegen mij dat hij ergens in het land ging scouten. Het speet hem erg dat hij ons niet kon zien spelen. Dat viel me tegen van hem.” Ronald Koeman was bij zijn eerste terugkeer als Feyenoorder in het Oosterpark op alles voorbereid. Boe-geroep en fluitconcerten bij elk balcontact brachten hem niet van de wijs. Hij had de opdracht om verdedigend te spelen en dat deed hij, naarmate de wedstrijd vorderde, steeds sterker. Trainer Arie Haan had hem verzocht sober te spelen. Dit met het oog op de wedstrijd tegen Borussia Mönchengladbach dat op Haan zaterdagmiddag grote indruk had gemaakt. Het hoge tempo en de aanvallende dadendrang van Gladbach moeten worden getemperd. Een ouderwetse libero is daardoor eerste vereiste. Koeman voldeed aan de verwachtingen, tot het noodlottige moment kwam waarop hij Feyenoord dupeerde. De Rotterdamse ploeg was enigszins verzwakt aan de wedstrijd begonnen. Vos en Taument hadden rust gekregen en Trustfull kampte met griep. Heus, Iwan en Obiku maakten hun opwachting. Heus was weer fit en werd uitblinker. Iwan en Obiku konden niet overtuigen. De zege van Groningen was ook niet onverdiend. Al in de eerste minuut schoot Veenhof de bal tegen de onderkant van de lat. De bal stuitte net voor de doellijn op de grond, hoewel een deel van het publiek het anders zag.

Kort voor rust was Groningen opnieuw dichtbij het openingsdoelpunt. Zwijnenberg trok aan de noodrem om de doorgebroken Sion te stoppen. Scheidsrechter Mario van den Ende gaf een gele kaart aan de Feyenoorder en een strafschop aan Groningen. Beerens schoot de penalty te zacht in, zodat De Goey redding kon brengen. Feyenoord was kansarm. De aanvallers hadden niets te vertellen tegen de Groningse verdedigers. Erwin Koeman vond dat zijn broer beter vóór de Feyenoord-defensie had kunnen spelen, in plaats van erachter. „Dan kan Ronald de aanval van Feyenoord gemakkelijker bereiken. Zijn waarde voor Feyenoord is dan nog groter. Elke lange pass van hem kwam gisteren aan. Ik beweer dat hij, zoals hij nu bij Feyenoord speelt, nog zeker vijf jaar met profvoetbal doorgaan.” „Dat had je gedacht”, reageerde Ronald Koeman gevat. „Ik stop in 1997.”

Gallerij: