Bor. Mönchengladbach 2 - 2 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Bij de twintigste wedstrijd onder leiding van Arie Haan toonde Feyenoord internationale kracht. De 2-2 tegen Borussia Mönchengladbach was een sterk staaltje. Twee keer kwam Feyenoord op achterstand, maar het geloof in eigen kunnen bleef rotsvast overeind.

Met een man mmuer op het veld sloegen de Borussen al na vier minuten de eerste bres in de Rotterdamse defensie. De Feyenoordös stonden nog te veel te genieten van de wanhoop op het gezicht van Martin Dahlin. Ze interpreteerden zijn dijbeenblessure als een lichtpunt. De Zweedse aanvaller die volgend seizoen voor een jaarsalaris van meer dan twee miljoen gulden in Italië voetbalt, had zijn trainer zojuist gelijk een stervende soap-acteur duidelijk gemaakt dat hij niet verder kon, toen Schneider op rechts ontsnapte. Heus gaf te veel ruimte weg. Wynhott knalde de voorzet achter De Goey, de Rotterdamse goalie die in de vief voorgaande Europa-Cupduels niet eerder had hoeven buigen: 1-0. Alsof ze ’s ochtends nog bij de psycholoog op consult waren geweest, zo resoluut herstelde de ploeg van Haan zich. Gaston Taument zorgde voor veel dreiging op rechts. Van Gastel en Koeman gaven het tempo aan. Ze dirigeerden het spel en de Gladbach-fans werden akelig stil. De Duitse defensie leek geklopt toen Van Gastel eerst zichzelf vrijdraaide en daarna Van Bronckhorst in riante positie voor doelman Kamps manoeuvreerde. De paal stónd een pijlsnelle gelijkmaker in de weg. Routinier Heus bleef fouten maken en incasseerde ook nog een gele kaart. De aanvalsdrift van Gladbach was matig, maar legde wel de vinger op de zere plek: de linkerflank. Wijselijk besloot Haan om Heus in te ruilen voor Boateng. Rob Maas schoof daardoor een linie op, hetgeen voor een groter verband zorgde tussen de linies van Feyenoord. De Rotterdammers pakten de opponent steeds sneller aan. Effenberg en co kregen niet de tijd creatieve aanvallen op te zetten. Feyenoord was de ploeg met het meeste balbezit. Het had vaak een goede hulp aan Gladbach dat over negentig minuten tegenviel en onwaarschijnlijk vaak knoeide met de bal. Het was jammer dat twee van de drie Feyenoord-spitsen een stroeve start kenden. Larsson herstelde zich keurig, maar Henk Vos bleef tobben. Na een half uur namen drie Gladbach-verdedigers Henrik Larsson in de tang. Net buiten het strafschopgebied mocht Ronald Koeman aanleggen om zijn specialisme — de vrije trap — te bewijzen. Het lukte niet. Luttele minuten later volgde een herkansing. Weer was Larsson onderuit geschoffeld. Koeman verraste vriend en vijand door de bal af te schuiven op Jean-Paul van Gastel. De ex-Willem H’er, die in januari naar Feyenoord kwam, haalde snoeihard en loepzuiver uit. In zijn eerste EC-duel maakte hij zijn eerste doelpunt voor Feyenoord: 1-1. In het korte tijdsbestek dat restte voor het rustsignaal gebeurde nog veel. Rob Maas vloerde invaller Sternkopf; een domme actie want Sternkopf bevond zich ver van De Goey. Kastenmaier benutte de penalty: 2-1. De sensatie was nog niet compleet. Larsson bediende Taument, die de Duitse doelman als een dekbed over zich heen kreeg. De Hongaarse arbiter wees opnieuw naar de elfmeterstip. Ronald Koeman joeg de bal hoog in de
touwen: 2-2.

Slim en sluw sloop Feyenoord naar de finish. Een kopbal van Vos kon door Jörg Neun nog net op de doellijn worden gekeerd. Aanvoerder Peter Bosz balanceerde voortdurend op het randje van het toelaatbare. Een prachtig gezicht. Zo zijn onze manieren, wilde hij laten zien. Bij zo’n vurige demonstratie van inzet en verbetenheid konden zijn ploegmakkers moeilijk achter blijven. Het wordt absoluut nog een lastig karwei in Rotterdam. 2-2 is een prima vertrekpunt voor het behalen van de halve finale, maar de uitslag geeft geen enkele garantie op succes. De Duitsers beginnen de return wel op een psychologische achterstand. Zoveel is zeker. Het avondje in het Rheinstadion, was tensloote het avondje van Feyenoord.

Gallerij: