Feyenoord 1 - 2 Roda JC

Wedstrijdverslag:

Ook na de verdiende winst op Feyenoord (1-2) hield Huub Stevens stug vol dat een eventueel landskampioenschap van Roda JC bij hem niet leeft. De achterstand op Ajax zou te groot zijn en het resterende aantal wedstrijden te klein om serieus aan een hoofdprijs te denken. Het leek gisteren een uiterst doorzichtige manier om te waken voor al te veel euforie.

In het hoofd van de trainer van Roda JC speelt wel degelijk de gedachte dat dit het jaar van de Limburgers kan worden. Haast automatisch, alsof hij dagelijks dé stand op de ranglijst en het resterende programma als huiswerk mee naar huis neemt, somde Stevens na afloop van het vreemde duel In De Kuip in rap tempo alle resterende wedstrijden in de competitie op. „We boffen met de bekerfinale Feyenoord-Volendam. Vier dagen ervoor spelen we tegen Volendam, drie dagen na die eindstrijd tegen Feyenoord. En je mag toch verwachten dat die teams dan met iets anders bezig zijn”, zei de baas van de Limburgers. Dat lijkt verdraaid veel op een oefenmeester die slechts de hoogste plaats als doel heeft. „Nee, we leggen onszelf niets op, Pas als Ajax een keer verliest, hunnen we er eens serieus aan gaan denken.” Hoe het seizoen ook eindigt in treurnis of in vreugde - Roda leeft zich bewezen als tweede lub van Nederland. Een team waarvoor een beloning in de vorm van een ticket voor de UEFA Cup op zijn plaats zou zijn. Tegen Ajax speelden de pas eenmaal verslagen Limburgers twee keer minstens op basis van gelijkwaardigheid, tegen PSV werd het onbeslist (3-0, 0-5). En gisteren demonstreerde de hechte formatie van Stevens in de eerste helft een grote overmacht tegen het gehavende Feyenoord (Van Hanegem: ‘We verschuilen ons niet achter afwezigen’). Roda pakte de voorzichtig begonnen Rotterdammers aan, zoals de formatie ook Ajax en andere (sub-)toppers vanaf het beginsignaal schrik had aangejaagd. Agressief, fel, soms een tikje over het randje, altijd met het hart en soms met fraaie combinaties. In de geest van Stevens. Het is een elftal waarin iedereen zijn juiste plaats lijkt te hebben, waarin iedereen weet wat hij moet doen. Het is een groep zonder echte vedetten, waarin er van bovenaf nauwlettend op wordt toegezien dat de salarissen niet te veel van elkaar gaan verschillen. Feyenoord verwijlde gisteren in de eerste periode alleen op eigen helft en zag toe hoe de druk op het doel van De Goey met elke aanval toenam.

Vooral Van Galen, terug na een lange schorsing, was een plaag voor zijn arme tegenstanders. Hij leek alom aanwezig en zorgde met een paar gave individuele acties voor het meeste gevaar. De linkermiddenvelder, goed bijgestaan door de onverzettelijke Atteveld en Van der Luer, was het ook die in de 23ste minuut aan de basis stond van de eerste, mooi uitgespeelde treffer. Hij troefde Trustfull af en bediende Graef: 0-1. Gesteund door 350 eigen fans, meegereisd in zeven bussen een record voor Roda-begrippen - dreigde de club over de bekerfinalist heen te lopen. Iwan miste voor open doel, nadat de jonge vader De Goey uit zijn strafschopgebied was gekuierd. En Graef breidde de marge uit, nadat arbiter Uilenberg had verzuimd Feyenoorder Van Bronckhorst een strafschop toe te kennen na een uiterst onbeholpen charge van Hesp. Toch kwam Feyenoord, dat met de curieuze voorhoede Glaucio-Obiku-Van Bronckhorst tekort schoot, in de boeiende tweede helft nog gevaarlijk terug. Enerzijds omdat Trustfull voor zijn verdediging ging spelen en Roda meer onder druk zette, anderzijds omdat de Limburgers zelf het beste hadden gegeven. Van Galens longen bij voorbeeld konden ’s mans gedraaf niet meer aan, waardpor Roda’s gevaarlijkste man ineens tot Roda’s zwakste schakel verwerd. „We hadden er ook niet op gerekend dat hij al weer een hele wedstrijd kon spelen”, aldus Stevens. „Ons spel kost ontzettend veel kracht. Overal vechten we duels uit, het is telkens pressie, man op man. Op een gegeven moment heb je het dan gehad. Al kenden we dit seizoen nog nooit zo’n terugval als vandaag.” De schade viel mee. Ondanks een overwicht kwam Feyenoord niet verder dan een doelpunt van Glaucio - uit een rebound van een strafschop van Heus, na een overtreding van De Koek op Van Bronckhorst. De zwakke Obiku schoot tegen de paal, maar daar stond een lobje van Graef na een wandeling van De Goey tegenover. „De grootste winst is dat we de laatste weken zonder averij zijn doorgekomen”, vond Stevens. „Onze speelwijze levert kaarten, schorsingen en blessures op. Je moet dan veel wisselen. Ik heb een rechtsbenige soms op links laten spelen. Het spel wordt dan minder. Als je toch punten blijft pakken, is dat de winst van dit seizoen. Maar wil je deze lijn vasthouden, dan zul je consequent moeten blijven zoeken naar de juiste versterkingen. We kopen in op mentale weerbaarheid en blijven alert. Zoals we nu spelen, ben je voordat je het weet een paar spelers kwijt aan andere clubs.”

Gallerij: