Ajax 5 - 2 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Voor de derde keer in dit seizoen ging Feyenoord ten onder aan het Ajax-syndroom. Met cijfers die niet kunnen liegen: 3-0 en 5-0 (voor de beker) in Rotterdam, en 5-2 gisteren in Amsterdam. „We hebben in de eerste helft als elftal gefaald. Vraag me niet om een verklaring, want ik zou het echt niet weten”, zo bleek John de Wolf ver na afloop nog dizzy van de dreun. In het zomers getinte Olympisch Stadion vocht Feyenoord voor zijn laatste kans op het kampioenschap. Op een blamerende wijze liet de laatste belager van PSV het evenwel afweten. .Alleen Heus en Bosz toonden de juiste instelling. De rest keek gelaten toe. Voor mij was het een raadsel waarom negentig procent van de ploeg met zo weinig karakter het veld inging”, begreep ook Willem van Hanegem niets van de slappe eerste 45 minuten. Puike serie In de eredivisie was Feyenoord al sinds 29 november ongeslagen. Na het verlies van 4-3 in de Kuip tegen MW zette de Rotterdamse vaandeldrager een puike serie neer van 28 punten uit zestien wedstrijden, met een doelsaldo van 35-11. Maar in de hoofdstad verbrak de aartsrivaal en angstgegner, even simpel als in de twee voorgaande confrontaties, de betovering. „Niet iedereen heeft hier op zijn top gespeeld. Maar dat heeft wel degelijk ook met Ajax te maken", concludeerde Bosz, één van de twee positieve uitzonderingen in het onherkenbare collectief. In dit seizoen incasseerde Feyenoord, buiten de Europa Cup, tot nog toe vier nederlagen. Drie heeft Ajax op zijn geweten, met de weinig verhullende cijfers van 13-2. „In elke wedstrijd zijn we verschrikkelijk scherp. Behalve tegen Ajax. Ook nu waren we vooraf gebrand op een goed resultaat. Maar we begonnen als makke lammetjes”, verzuchtte De Wolf, merkbaar aangeslagen door de wederom gedemonstreerde superioriteit van de rijker getalenteerde opponent. Opnieuw was Ajax, eenvoudig gesteld, minimaal een maat te groot voor Feyenoord. „Maar ik vond Ajax duidelijk minder dan tijdens de 5-0 voor de beker. Het mag toch niet van invloed zijn dat Ajax ons twee keer eerder te kijk heeft gezet. Elke goede prof moet dan uit zijn op revanche. Na twee opdonders kan een ploeg onmogelijk in zijn schulp kruipen. Ik weiger te geloven dat Feyenoord daardoor geïntimideerd was. Het blijft heel gek dat wij zo weinig hebben geknokt”, verwonderde Van Hanegem zich almaar over het voor Feyenoord onwaardige en oneigenlijke gebrek aan vechtlust.

Zonder de aan de knie gekwetste Jozsef Kiprich sneed de bezoeker het duel van de waarheid al met een zekere schroom aan. Samen met Geert Meijer opteerde Van Hanegem voor een wat meer behoudende tactiek, met Dean Gorré als een soort buffer tussen Gaston Taument en Regi Blinker. Dat systeem bracht niet Ajax maar Feyenoord zelf In verwarring. „Je kan uitdokteren wat je wil, als de uitvoering niet deugt, heeft bet allemaal geen zin”, bromde de hoofdtrainer, net als in de afgelopen keren hoorbaar uit zijn humeur. Niet het op zich (kennelijk) te moeilijke concept maar de ongewoon makke mentaliteit verzwakte Feyenoord tot een weerloze prooi voor Ajax. In exact een half uur flitste de thuisclub naar 3-0 (van Ronald de Boer, Marciano Vink en Wim Jonk). „De goals van Ajax kwamen veel te gemakkelijk tot stand. Bij elk doelpunt stonden er bij ons wel een paar suffig toe te kijken”, foeterde Van Hanegem, met name doelend op de tweede en derde treffer van de Amsterdammers. Was het toch angst, respect, ontzag of eenvoudig de erkenning van het klassenverschil, waardoor Feyenoord bijkans verlamd de eerste helft onderging? „Tegen Feyenoord zijn we op ons scherpst. En dan kan Ajax elke ploeg verslaan”, meende winnende coach Louis van Gaal. Maar dat verklaarde slechts ten dele het mystieke complex van de Rotterdammers, die pas na 4-0 van weer Jonk opveerden en opleefden. Met Mike Obiku in de spits en later de IJslander Arnar Gunnlaugsson als gangmaker op de vleugel sloop Feyenoord dank zij Blinker en de ingevallen Nigeriaan zowaar naar 4-2. Tegen Obiku beging Sonny Silooy nog een overtreding, die om een strafschop gilde. En met 4-3 had de slotfase wellicht nog wat vergoed van het gemis aan spanning en spektakel.

In de voorlaatste minuut tekende Stefan Pettersson de onbetwiste zege van Ajax af op 5-2. „Zelfs als het nog 4-3 was geworden, had dat niets van doen gehad met de realiteit. Ajax nam begrijpelijk gas terug”, knorde Van Hanegem, die met gefronste wenkbrauwen kennis nam van het aantal overtredingen: elf (7-4) voor Ajax, dertien (8-5) van Feyenoord. „Normaal halen we dat al in het eerste halve uur”, stipte hij ten overvloede het tekort aan (gezonde) agressie aan. Het resultaat in Amsterdam had als bijna vanzelfsprekende consequentie dat PSV zich kan opmaken voor prolongatie van de landstitel. „Het is over. We hebben nog zware uitwedstrijden tegen Vitesse, MVV en Groningen”, berustte De Wolf. „Dat moet Ajax zich toch aantrekken. Hoe is het mogelijk dat het vijf punten op ons achterstond. Over het geheel genomen weet PSV makkelijker zijn wedstrijden te winnen. Het moet voor Ajax erger zijn dan voor ons dat ze in Eindhoven weer het kampioenschap vieren”, luidde de uitsmijter van Van Hanegem, die de receptie van PSV in geen geval zal bezoeken. „Ik doe het al twaalf jaar met zo’n zwart-wit toestelletje van Sony.” Ajax bleek zijn humor niet te hebben beschadigd.

Gallerij: